Szanowni Państwo!

Tworzenie muzeum, które będzie przedstawiało historię narodu jest w dzisiejszych czasach wyzwaniem niezwykle trudnym. Przede wszystkim dlatego, że historia nie jest akademicką nauką, ale opowieścią o tym kim jesteśmy, o tożsamości. Ale czym jest tożsamość we współczesnym świecie? Jesteśmy Polakami, ale również Europejczykami czy obywatelami świata. Jedno kliknięcie przenosi nas na odległe kontynenty. Na co dzień konsumujemy produkty wytworzone od Tokio po Los Angeles. Mamy różne poglądy na życie, różne gusta. A jednak, kiedy dyskutujemy o republice szlacheckiej, kiedy spieramy o Powstanie Warszawskie czy mówimy o „Solidarności", to rozumiemy się w pół słowa.

Czy jednak warto w dzisiejszych czasach celebrować własne dziedzictwo i tożsamość, czy nie jest to pozostałość plemiennej przeszłości? Otóż wierzę, że nie. Wierzę, że historia jakiegokolwiek narodu nie jest jego wyłączną własnością. Wierzę, że kultury narodowe nie powinny być przeszkodą, ale środkiem dialogu i porozumienia. Być może więc dzieje unii polsko-litewskiej, historia „Solidarności" czy dzieje konfliktu i pojednania polsko-niemieckiego mogą czegoś nauczyć nie tylko nas Polaków.

Dlaczego jednak, przedstawiając historię narodową zapraszamy do konkursu architektonicznego architektów z całego świata? Dlaczego nie ograniczamy się do tych, którzy tę historię dobrze znają - Polaków? Wydaje się, że są co najmniej trzy powody, żeby tak zrobić. Po pierwsze, tak już w naszej historii bywało, że wspaniałe pomniki narodowej architektury były projektowane przez Włochów, Holendrów czy Szwajcarów. Wystarczy wymienić starą siedzibę polskich królów - Wawel, Pałac Krasińskich - jedna z najwspanialszych osiemnastowiecznych rezydencji arystokratycznych czy Teatr Wielki - Opera Narodowa. Po drugie, osoba z zewnątrz wiele rzeczy może zobaczyć w nas wyraźniej i bardziej obiektywnie. Po trzecie, chcielibyśmy, żeby - jeśli wygra Polak - była to realizacja najlepsza wyłoniona w konkursie i w konfrontacji z najlepszymi pracowniami świata.

Dlatego serdecznie zapraszam do udziału w naszym konkursie i wierzę, że stanie się on szansą na stworzenie wybitnego przedsięwzięcia architektonicznego, które pomoże uczytelnić przesłanie Muzeum.

Do uczestników konkursu architektonicznego na gmach Muzeum Historii Polski w Warszawie

Bogdan Zdrojewski
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Warszawa, dnia 6 kwietnia 2009 r.